Het kunstwerk van tamyra meesters* hangt nu echt om de brughuistoren van de oude Willemsbrug. tamyra en haar buurtbewoners vlochten in augustus een 44 meter lang vlecht, die bestaat van oude scheepstouwen.
“Ik val hiervan stil,” vertelt tamyra over het eindresultaat. “Er gebeurt zo veel op zo veel niveaus, en ik ben daarbij, ik ben de catalisator daarvan.” De inwoners van het Noordereiland vlochten in Augustus ook mee. “Ik had dit echt niet kunnen bedenken vooraf,” zegt tamyra, “hoe zo’n kunstwerk mensen verleidt om eraan deel te nemen, om een stukje eraan bij te dragen, om stil te staan terwijl die enorme kraan die vlecht aan het optillen is. Het is een happening voor zo veel meer mensen dan ik van tevoren had kunnen bedenken.” De vlecht hangt sinds 7 augustus om de brughuistoren.
Het werk heet ‘Ritueel voor een toren’. De bijna 100 jaar oude toren was deel van de oude Willemsbrug, die inmiddels is neergehaald. “Wat ik in mijn kunstenaarschap elke keer voel terugkomen, is dat materie, of dat nou functioneel of niet functioneel is, heel veel heeft meegemaakt,” vertelt tamyra. “Deze toren verdient een ritueel.” tamyra vindt dat rituelen belangrijk zijn omdat het handelingen zijn die je samen doet en herhaalt. “Er onstaat een soort dans,” zegt tamyra, “dat levert verbinding op met wat je aan het doen bent, met de achtergrond voor wie je iets doet en met het moment zelf. De buurtbewoners vlochten de vlecht tussen de locatie van de oude en de nieuwe Willemsbrug. Dat was ook een ritueel. “Het ritueel verbindt de oude brug met de nieuwe brug.” Het kunstwerk opent officieel op 25 september. “De opening wordt wel spectaculair, als ik het voor elkaar krijg,” lacht tamyra.
OPEN maakte in augustus een reportage van het maken van de vlecht. “Echt een soort therapie dit,” lachte een deelnemer.
* tamyra meesters gebruikt geen hoofdletters in haar naam.