De Amerikaanse Austin Willingham woont sinds kort in Rotterdam en gaat vaak op woensdag naar de Afrikaandermarkt. Als freelancer filmt hij zijn alledaagse leven en hoopt hij daar uiteindelijk ook zijn brood mee te kunnen verdienen. Zo maakt hij regelmatig TikTok-video’s over zijn speciale ‘marktroutine’.
“De Rotterdamse markt heeft naam gemaakt in Europa en de Verenigde Staten”, begint Austin lachend. “Ik ben nu de marktman”, vervolgt hij. Zijn video’s over de Afrikaandermarkt worden door tienduizenden mensen bekeken, zowel in Nederland als in de rest van de wereld.
Austin is geboren in de Amerikaanse staat Alabama, in een boerengezin. Als klein jongetje ging hij dus al vaak mee naar de markt. Na avonturen in Ierland, Zweden en Australië kwam hij terecht in Rotterdam, en de Afrikaandermarkt spreekt hem in het bijzonder aan. “Toen ik eenmaal naar Rotterdam kwam, had ik echt het communitygevoel bij de stad. Ik zag mensen die er uitzien zoals ik. Ik houd ook echt van de stadse vibe, maar wel een met een dorps karakter. Voor mij is dat Rotterdam”, verklaart hij zijn liefde voor de Maasstad.
Iedere week maakt hij ruimte in zijn agenda om woensdagmiddag naar de Afrikaandermarkt te gaan. Vaak maakt hij er een TikTok-video over met tips. “We gaan op het perfecte moment, rond halfvier. Hoe later het wordt, hoe beter de deals zijn. Ze verkopen dingen voor 1 euro per zak. Dat klinkt voor mij als muziek in de oren”, lacht hij. Eenmaal aangekomen blijkt inderdaad dat er veel te koop is voor slechts 1 euro. “Je moet ook altijd eerst een rondje maken. Soms is de ene deal beter dan de andere. Dan kun je ergens een kilo komkommers kopen voor 80 cent, maar is er verderop bijvoorbeeld een aanbieding van anderhalve kilo komkommers voor 75 cent”, besluit hij.
Met twintig euro koopt hij flink wat kilo’s groente in. Zo neemt hij aubergine, sperziebonen, gember en nog heel wat andere producten mee naar huis. Hoe hij dat allemaal bewaart en goed houdt? “Ik weet dat men in Nederland niet gewend is aan hele grote vriezers of koelkasten in het algemeen. Dus we moeten het doen met wat we hebben”, legt hij uit, terwijl hij een lade van de vriezer opentrekt. “Ik snijd het zoveel mogelijk in stukken en bewaar het dan zo efficiënt mogelijk. Ik kan nu denk ik sperziebonen eten tot Kerst”, besluit hij lachend.