De wijkredactie van OPEN Rotterdam strijkt de komende weken neer in Oud Charlois en de Wielewaal. Samen met bewoners maken we verhalen uit de wijk. Maar daarvoor wilden we eerst weten: hoe is het eigenlijk om hier te wonen? Wat maakt de wijk bijzonder, en wat kan beter?
In Oud Charlois horen we vooral trots. Bewoners omschrijven de wijk als levendig, divers en sociaal. “Ik ben hier opgegroeid, als kind was ik hier al”, vertelt een bewoner. Juist die mix aan mensen maakt de wijk volgens hem bijzonder. “Het is allemaal wel heel compact hier, omdat hier veel verschillende mensen wonen. Daar word ik heel blij van. Dat je niet één ding hebt.”
Dat de wijk soms een beetje rommelig is, hoort er volgens hem ook bij. Lachend vertelt hij dat de helft van zijn meubels gewoon van straat komt. “Er ligt hier altijd wel wat op straat.”
Aan de Boergoensevliet zoeken bewoners elkaar vooral op zodra het lekker weer is. Een bewoonster zit in de zomer vaak buiten met haar buren. “Je maakt altijd wel een praatje als je terugkomt van werk. Als het echt midden in de zomer is, gaan we pas naar binnen als het koud wordt.”
Veel bewoners noemen Oud Charlois een ook rustige wijk. Overlast zit hem volgens hen vooral in hangjongeren, hardrijders en zwervers. Maar ook daar is wel een oplossing voor te bedenken. “Laat ze kickboksen of voetballen”, zegt een bewoner over jongeren die op straat rondhangen.
Ook in de Wielewaal overheerst het dorpse gevoel. Een van de laatste bewoners van de oorspronkelijke wijk vergelijkt het zelfs met een vakantiepark. “Het is hier net Center Parcs, het is gewoon leuk, je mist alleen nog een slagboom.”
Dat er nauwelijks winkels zijn, zien bewoners juist als een voordeel. Het maakt de wijk rustig. Een vrouw die verhuisde van de oude naar de nieuwe Wielewaal is blij met haar nieuwe woning. “Ik zou nooit meer terug willen. Hier heb ik helemaal geen last van mijn COPD. In mijn oude huis had ik schimmel en vocht. Hier heb ik het veel minder benauwd.”
Toch merken bewoners ook verschil tussen vroeger en nu. Een man die zowel in de oude als nieuwe Wielewaal woonde en exact dezelfde bloempot voor de deur heeft staan als zijn buren, ziet dat de verbondenheid nog moet groeien. “De cohesie toen der tijd was hechter. Het is nu wat verspreid. Maar dat komt wel weer terug.”