Jongeren en social media: het lijkt tegenwoordig hand in hand te gaan. Of niet altijd? Op het terras rap-granny Jose deze week hoe de jongeren naast haar hun telefoon omgekeerd op de tafel neerlegde en zich richtten op elkaar, in plaats van op hun telefoon. Die ervaring vatte ze samen in een nieuwe rap.
Wat me gisteren is overkomen
‘k zat zo heerlijk weg te dromen
zittend op ’n groot terras
waar het ook nog zonnig was.
Opgeschrokken door spontaan
gelach, was het heel bijzonder
wat ik zag.
Naast me legden jongeren als
een speer, omgekeerd hun
phone-tje op de tafel neer,
want gerinkel niet alleen van
glazen maakte hen tot slaafse
dwazen
Van reageren op ’n grietje
van twitteren met ’n tweetje
van facebook eventjes geopend
vraten vrienden zenuwslopend
aan kostbare digitale tijd:
“social media”, waar de psyche
onder lijdt.
Uit Amerika kwam destijds ’n trend
“phonestacking”, daar was men
al gewend aan het geven van een
rondje; niet door ’t kijken naar ’n
blondje; maar bij elk mobieltjes
geluid in de kroeg – een avondje uit –
kon men dat ding niet meer liggen
laten, om eens echt met vrienden
te gaan praten.
Gingen weer swipend door ’n stukje
tekst, snel naar ’t volgende, oh nee
next, onder het nemen van ’n slokje
en steeds kijkend op het klokje
toch weer googelend bij ’n vreemd
woord, waar nog nooit van was
gehoord.
Door met ’n vingertop licht aan te
raken wilde men er wel voor waken
om niet achter te blijven wat betreft
die mooie lijven op weer ’n andere
datingsite; zo trots in beeld, oh nee
so pride.
Als je ’t mij nu vraagt, of askt,
er werd zelfs niet gemultitaskt.
Gisteren op dat leuke terras leek
‘t of men aan ’t genezen was.
De zo vertrouwde bij-de-tijdse-
gewoonte werd toch even
overboord gegooid en niet
verstrooid elkaar wat aangehoord.
En ik dacht al aan ’n nieuwe rap
over “geen digitaal geklep”.
Valentijn wordt gebeld,
Ho sorry!!
Misschien de verslavende gekte
wat voorbij staat men eerdaags
in ’n rij, onder ’t laten van maar
weer ’n pufje, niet te wachten
op ’t laatste digitale snufje, maar
om te vragen naar ’n stiltegebied,
waar je ook de ander nog eens
anders ziet.
En daarna, dat kun je nu wel raden,
blijkt niet alleen de smartphone
opgeladen.
© José van Zutphen
The Rap-Granny Rotterdam