Rapgranny, of te wel José van Zutphen, is weer terug met een nieuwe rap. Dit keer over criminaliteit en mensen die het verkeerde pad bewandelen. Ze laat zien hoe je niet op moet geven en dat je altijd nog het goede pad kan bewandelen.
Van ’t padje
“Hé bro, gaat ’t nu zoof
zo?”
Je wilde je vleugels uitslaan,
‘n karwei waarmee je kon
scoren, daar wilde je meer
over horen.
Je dacht aan ’n goede kraak;
“vlug verdiend” zei ’n foute
vriend.
Je ging ervoor, had ’t klusje
helemaal door.
Daarna ’n stapje hoger op de
ladder, in opdracht de boel
opblazen en zo iemand te
grazen nemen.
Je wist steeds door de mazen
van ’t net te glippen, liep later
op de klippen door verstrikt te
raken in de netten van ’n vent,
die het wereldje van de crimi-
naliteit op z’n duimpje kent.
Maar er begon iets bij je te
knappen, wilde aan foute macht,
aan dit groter wordend gevaar,
ontsnappen.
Je was er helemaal mee klaar.
Wist niet meer hoe of wat, had
’t met dit leventje gehad.
Echter ’t lukte je niet – tot je
grote verdriet – om hieruit te
stappen.
“Hé bro, gaat ’t nu zo?”
Je kwam in de bak en voelde je
’n zak.
Hele gesprekken heb je hier –
ook met jezelf – gevoerd.
Je had dan wel goed geboerd,
maar bent er niets mee op-
geschoten, want je hele bestaan
ging naar de kloten.
Toen je werd ontslagen uit de
bajes en antwoorden had ge-
kregen op veel van je vragen,
ging je op pad, wist nu hoe het
met jouw leventje zat.
“Hé bro, gaat ’t nu zo?”
Een hele weg is afgelegd, maar
nu doe je ’t helemaal niet zo
slecht.
Als jongerenwerker voel jij je
sterker.
Je wil de jeugd behoeden voor
de verleiding van het grote geld.
Jij wil ze ’n ander soort kracht
meegeven, want wat anders rest
is geweld en een uitzichtloos,
loos leven.