De sport is nog relatief klein, maar Robin is een fervent power walker. Hij doet wedstrijden (onlangs liep hij nog 109 kilometer tijdens een 24-uursloop), maar geeft ook trainingen in Rotterdam. Met een select groepje enthousiastelingen maakt hij wekelijks, op hoog tempo, Park Zestienhoven onveilig.
Het is geen hardlopen, ook geen snelwandelen, maar qua snelheid toch weer veel sneller dan gewoon wandelen; powerwalken. Voor Robin is het dan ook een serieuze aangelegenheid. Toen hij in dienst zat moest hij vaak op hoog tempo lange afstanden afleggen. “In het leger moesten we altijd flink veel marsen doen en toen kwam ik er achter dat ik het best wel leuk vond dat je zulke grote afstanden kon afleggen in een bepaalde tijd. En naarmate ik ouder werd is dat lopen steeds belangrijker voor me geworden en zijn de afstanden ook steeds groter geworden.’’
Het powerwalken bestaat al tientallen jaren, maar is nog vrij onbekend en wordt vaak verward met de olympische sport snelwandelen. Ook al gaat het allebei om hard lopen, zonder te hardlopen, de techniek verschilt. Zo wordt snelwandelen met gestrekt voorbeen gedaan, terwijl het power walking er wat soepeler uitziet en met gebogen knieën gedaan mag worden. Daarnaast is het zwaaien met de armen, om snelheid te maken, en het juist afwikkelen van de voet belangrijk. “Het mooie is dat het veel minder blessuregevoelig is dan hardlopen, terwijl je toch goed met je conditie bezig bent”, vertelt Robin.