Onder het motto ‘Rotterdam samen met Oekraïne’ stond Rotterdam in de Laurenskerk op woensdagavond 25 februari stil bij het uitbreken van de oorlog in Oekraïne. Deze maand is het vier jaar geleden dat Rusland Oekraïne binnenviel. “Het was heel mooi om te zien hoe allerlei verschillende mensen samenkwamen”, blikt coördinator Oekraïens Huis en organisator van de herdenking Oksana Savchuk terug.
Waar de afgelopen jaren de herdenking in de stad of op de stoep van het stadhuis was, was het dit jaar voor het eerst in de Laurenskerk. En dat was een groot succes. Savchuk kijkt terug op een emotionele, maar mooie avond. “De zaal was helemaal volgeboekt.”
Samen met onder anderen burgemeester Carola Schouten en de ambassadeur van Oekraïne Andriy Kostin stond Rotterdam stil bij de oorlog in Oekraïne. “We stonden stil bij degenen die vermoord zijn in de oorlog, maar keken ook samen naar de toekomst en hoe we verder kunnen”, vertelt Savchuk. “Het was een hele mooie avond, met veel ontroerende woorden.”
Muziek en speeches
Zowel Schouten als Kostin gaven twee mooie speeches. “Dat we niet moeten opgeven en sterk moeten zijn voor alles wat er nog gaat komen.” En de predikant van de Laurenskerk had voor de gelegenheid een speciale speech gegeven. “Dat we niet alleen moeten herdenken, maar ook de mensen moeten ondersteunen die naar Rotterdam zijn gevlucht.”
Na de speeches was het tijd voor een mooi en ontroerend muzikaal programma. Met onder andere een pop-up koor met Oekraïense Roots en optredens van Bozhena Hamar, Victoria Hamar, Maria Kalytiak en volksdansgroep Mriya. “Alles was heel inspirerend en hoopvol.”
Meer hoop
De hele avond voelde voor Savchuk, die zelf al sinds 2017 in Rotterdam woont, sowieso hoopvol. “Het voelde hoopvoller dan de vorige jaren”, vertelt ze. “Er kwamen zoveel verschillende Rotterdammers samen. Dat was heel mooi om te zien.”
Hoewel Savchuk niet zelf voor de oorlog is gevlucht, is ze er wel voortdurend mee bezig. “Mijn oom vecht in het leger en oud-klasgenoten doen vrijwilligerswerk in steden als Kyiv, dus het zit diep geworteld in mijn dagelijkse leven in Rotterdam.”