De actiegroep Dolle Mina’s, die opkomt voor vrouwenrechten, loopt zondag 3 augustus een protestmars vanaf het Schouwburgplein naar aanleiding van een aantal recente femiciden. Femicide, ook wel vrouwenmoord genoemd, is het opzettelijk doden van een vrouw of meisje, waarbij gender een rol speelt. Met het protest eisen de Dolle Mina’s dat vrouwen die zich onveilig voelen beter worden beschermd.
“Ons belangrijkste eis is toch wel: actie. Dat is ook waar wij als Dolle Mina’s voor staan. Denk daarbij aan het instellen van een 116-hulplijn die je kunt vergelijken met 113, de zelfmoordpreventielijn. Dat is toch wat laagdrempeliger dan dat men gelijk met Veilig Thuis moet bellen. Daar hangt toch een beetje een stigma omheen. Mensen zijn toch bang dat er dan meteen actie wordt ondernomen en kinderen misschien weg worden genomen”, vult Joice Alves dos Santos aan.
In Nederland worden elk jaar tientallen vrouwen vermoord, waarbij huiselijk geweld en relatiebreuken vaak een rol spelen. In meer dan de helft van de gevallen is dan ook een partner of ex-partner de dader. Wat voorafgaat aan een vrouwenmoord is bijna altijd hetzelfde, weet ook Barbara, die zich al jaren inzet om vrouwen te beschermen. Zo schreef Barbara met andere nabestaanden een ‘Aanpak Femicide’, dat in het voorjaar van 2024 door de Tweede Kamer werd goedgekeurd en dat moet leiden tot een breed gedragen plan van aanpak. “Ik ben adviseur intieme terreur en femicide, en dat ben ik eigenlijk geworden doordat ik in 2020 mijn zus Gea verloren heb door femicide”, legt ze uit.
Signalen werden te laat herkend
Sinds de dood van haar zus is ze zich meer gaan verdiepen in wat femicide is en hoe het ontstaat. “Ik kwam er toen achter dat er eigenlijk al heel veel bekend was in Nederland, maar dat we dat nog niet echt inzetten in onze aanpak”, vervolgt ze.
“Bij mijn zus heb ik ook echt signalen gezien die wijzen op die dwingende controle. Bijvoorbeeld het bedreigen van huisdieren, maar ook het dreigen met zelfmoord, het afnemen van de vrijheid om met andere mensen om te gaan, het controleren van de telefoon. Dat zijn hele duidelijke signalen. Die vonden wij destijds ook ongezond. Ik wist het, want mijn zus heeft mij dat toen ook gewoon verteld. Maar wij hebben toen niet doorgehad hoe gevaarlijk het ook daadwerkelijk was”, blikt ze terug.
‘Voor mijn zus is deze mars te laat’
“Voor mijn zus is deze mars te laat. Ik hoop voor een heleboel andere vrouwen niet. We zijn een van de laatste landen die zo’n protestmars organiseert. Ik denk dat we vooral moeten gaan zorgen dat zowel mannen als vrouwen zich ervan bewust worden dat dit type geweld speelt in Nederland. We moeten de overheid om regels vragen, maar ook elkaar erop aanspreken als we zulke signalen zien”, besluit Barbara.
“Ik roep iedereen op hier zondag bij aanwezig te zijn”, zegt Joice tot slot. “We hebben iedereen hierbij nodig, niet alleen de vrouwen. Ook de mannen en de jongeren. Kom massaal en spreek je uit tegen femicide en ook tegen geweld tegen vrouwen in zijn geheel”, roept zij op.