Tijdens een stille mars door Rotterdam herdachten meer dan honderd deelnemers vrijdagavond de Nakba, de massale verdrijving van Palestijnen in 1948. Op het Schouwburgplein kwamen mensen samen, gekleed in het zwart en met grote sleutels in hun handen als symbool van verlies, herinnering en het recht op terugkeer.
Volgens organisator Wendy de Rijk is het belangrijk om stil te blijven staan bij een geschiedenis die volgens haar nog altijd doorwerkt in het heden. “De herinnering is ook verzet,” vertelt ze tijdens de herdenking. “De Nakba is nooit gestopt.”
Palestijns-Rotterdamse Biessaan loopt mee en deel haar verhaal over de impact die het voortdurende geweld heeft op haar dagelijks leven. Voor haar is de herdenking niet alleen politiek, maar ook persoonlijk. “Je leeft natuurlijk in twee werelden: het ene leven daar, het andere leven hier. En dat doet pijn,” vertelde ze. Volgens Biessaan raken mensenrechtenschendingen uiteindelijk iedereen die geeft om mensenlevens, ongeacht afkomst of nationaliteit. Daarmee verbond ze de situatie in Palestina ook aan andere conflicten wereldwijd, zoals in Soedan, Libanon, Iran en Irak.
Na verschillende toespraken op het plein trok de mars door het centrum van Rotterdam. De sleutels die deelnemers droegen verwijzen naar Palestijnse families die in 1948 hun huizen moesten verlaten en hun sleutels meenamen in de hoop ooit terug te keren.
Dialoog in Theater Rotterdam
Deze reportage verschijnt in aanloop naar het programma Open Table: Het midden van welk oosten? Een multidisciplinair programma van Theater Rotterdam waar gesprekken worden gevoerd over hoe mondiale ontwikkelingen in de SWANA-regio lokaal doorwerken in Rotterdam, in identiteit, gemeenschap en solidariteit. Kijk hier voor meer informatie.
Deze reportage is mede mogelijk gemaakt door Theater Rotterdam en wordt gerealiseerd onder redactionele verantwoordelijkheid van OPEN Rotterdam. De opdrachtgever heeft geen invloed op de inhoud.