De verkiezingen komen eraan, en zoals altijd draait het gesprek al snel om de lijsttrekkers. Wie wint het debat? Wie heeft de scherpste oneliner? Wie oogt het meest ‘premierwaardig’? Maar telt de inhoud eigenlijk nog mee?
“Ik zag Henri Bontebal op het station, dat was wel bijzonder!” zegt een man glimlachend. Een ander klinkt stellig: “Ik twijfel nooit. Ik weet al jaren op wie ik stem.” Niet iedereen voelt de behoefte om een rood potlood vast te houden. “Ik ga niet stemmen. Ze doen toch niet wat we willen en gooien de handdoek wanneer het moeilijk wordt.”
Maar waar letten mensen eigenlijk op? Gaat het om het partijprogramma of om de persoon die de lijst aanvoert? “Meer met de inhoud. De poppetjes interesseren me niet,” zegt een man beslist. Een ander vult aan: “Je zou wel gek zijn om niet naar het beleid te kijken.” Toch blijft de persoon niet onbelangrijk. “Die persoon kan het verschil maken”, zegt een vrouw.
En wat als het niet helemaal matcht? Je vindt het beleid sterk, maar de lijsttrekker spreekt je totaal niet aan. Wat dan? Een man zegt: “Het beleid van de PVV, maar dan aangestuurd door Joost Eerdmans. Want er willen maar weinig mensen regeren met Wilders.”
Iemand anders draait het weer om: “Laat Geert Wilders het linkse beleid uitvoeren. De mensen vertrouwen hem. En wees een beetje coulant voor de vluchtelingen en migranten.”