Straattandarts Didi helpt dak- en thuisloze mensen die bij een reguliere tandarts niet terechtkunnen. Maurice van het Leger des Heils trekt’s avonds de stad in, op zoek naar mensen zonder vaste woonplek die hulp nodig hebben. Hun inzet is indrukwekkend, maar roept ook een grotere vraag op: wat kunnen bewoners zelf doen, en waar ligt de verantwoordelijkheid van de overheid? In de tweede aflevering van Werken aan Armoede volgen we twee mensen die zich inzetten voor Rotterdammers die vaak onzichtbaar blijven.
Met een auto vol basisvoorzieningen rijdt Maurice richting het Museumpark. In de kofferbak: dekens, praktische spullen en vooral drinkbare voeding vol vitamines. Voor mensen op straat kan dat nét het verschil maken. “Het helpt mensen met het laatste zetje om te overleven”, vertelt hij.
Maurice werkte vroeger als rechercheur, maar miste daar het menselijke contact. Bewust koos hij daarna voor het veldwerk. Tijdens zijn nachtrondes komt hij van alles tegen. “Zo’n nachtronde is ook weleens spannend. Zeker omdat mensen soms dronken kunnen zijn of psychoses hebben.”
Toch draait het voor hem vooral om menselijkheid. “Je kan niet iedereen helpen, maar mensen even mens laten voelen, dat maakt een geslaagde avond.”
Waar ligt de verantwoordelijkheid?
De inzet van Didi is groot, maar ze maakt zich boos over het beleid. Al tien jaar pleit ze voor het terugbrengen van basale acute tandzorg in de basisverzekering. “Waar zijn we mee bezig?”
De vraag dringt zich op: hoeveel mag en moet er worden opgevangen door betrokken bewoners, en waar faalt de overheid?
Reactie van de wethouder
In de aflevering komt de vraag naar voren waar de verantwoordelijkheid ligt voor de zorg voor dak- en thuisloze mensen, en welke rol de gemeente daarin speelt. Wethouder Norville ziet het probleem. “Ik vind het mooi dat mensen in het gat stappen. Dat zegt veel over de mensen die dit doen. Maar dat komt omdat er bij de rijksoverheid keuzes gemaakt worden om iets niet te doen. En dat zie je vaker de laatste tijd. Uiteraard zie ik liever dat het anders is.” We leggen de wethouder twee verdiepende vragen voor over haar beleid en actiepunten rondom mondzorg voor mensen met beperkte financiële middelen.
Wat kan de gemeente Rotterdam concreet doen voor deze groep mensen?
De gemeente Rotterdam zet zich op meerdere manieren in om Rotterdammers met beperkte financiële middelen toegang tot mondzorg te bieden. Zo is mondzorg uitgebreid meeverzekerd in het VGZ Rotterdampakket (o.a. 500 euro vergoeding per jaar en een volledige vergoeding voor een compleet kunstgebit.
Daarnaast subsidiëren wij Stichting Anders, die meerdere keren per jaar de Rotterdamse Tandartsdag organiseert, waar Rotterdammers gratis een tandheelkundige behandeling kunnen krijgen. Ook ondersteunen wij het Fonds Bijzondere Noden Rotterdam (FBNR), waar inwoners een financiële bijdrage kunnen aanvragen voor tandartskosten die zij zelf niet kunnen betalen.
Via de Rotterdamse Tandarts Vereniging is er bovendien een spoedpost acute mondzorg, waar jaarlijks 100 tot 150 onverzekerden kosteloos geholpen kunnen worden. Deze behandelingen worden bekostigd via de gemeentepolis (VGZ Rotterdampakket).
Is de gemeente momenteel bezig met het ondernemen van actie op het gebied van mondzorg voor deze mensen?
Ja. Naast de genoemde concrete voorzieningen en subsidies blijven wij inzetten op het verbeteren van de toegankelijkheid van mondzorg. We zien dat mondzorgmijding door beperkte financiële middelen een grote groep Rotterdammers treft. Daarom lobbyen wij landelijk richting politieke partijen en ministeries om tandartszorg weer geheel of gedeeltelijk op te nemen in het basispakket van de zorgverzekering.
Wij vinden dat basale (acute) mondzorg geen luxe mag zijn, maar onderdeel moet zijn van toegankelijke en betaalbare zorg voor iedereen. De gemeente neemt hierin haar verantwoordelijkheid waar dat kan, maar voor een structurele oplossing is landelijke besluitvorming noodzakelijk.
Kijk alle afleveringen van ‘Werken aan Armoede’ terug.
Deze serie is mede mogelijk gemaakt door de gemeente Rotterdam. De productie wordt onder redactionele verantwoordelijkheid van OPEN Rotterdam gerealiseerd. De gemeente Rotterdam heeft geen invloed op de inhoud.