In Theater Zuidplein vond dit weekend de vijfde editie van het BassFest plaats. Het is het enige publieksfestival ter wereld met de bas in de hoofdrol. Grote basspelers van over de hele wereld traden op, maar ook aanstormende muzikanten, zoals Grant Thomas, student aan Codarts, die contrabas speelt.
“Nou, het is eigenlijk een beetje een gek instrument, toch? Het is enorm, en het klinkt zo diep. Maar wat ik er het mooiste aan vind, en de reden dat ik het speel, is dat het de basis vormt van alle muziek waarin het voorkomt. En dat is een heel bijzonder gevoel.”
Grant eet voor het optreden een banaan. “Oud bijgeloof”, lacht hij. Hij liet Amerika achter zich om juist in Rotterdam contrabas te studeren. Over Codarts zegt hij: “De docenten zijn trouwens echt fantastisch. En ook de school zelf, Codarts, in Rotterdam, is geweldig. Het is een van de weinige scholen die tango, popmuziek én circus doet, en elk genre met evenveel respect behandelt.”
Niet alleen de artiesten zijn enthousiast over de bas, ook het publiek is er dol op. Een bezoeker vertelt: “Ik ben een enorme basliefhebber, zowel zingen als muziekmaken. Ik speel bas, ik zing bas, ik fluit bas, ik vind de bas heel belangrijk in muziek. Zonder bas is er geen muziek, wat mij betreft.”
Een ander zegt: “Ik speel al veertig jaar bas.” Wat maakt het instrument zo bijzonder? “Die lage tonen, zo’n mooie warme klank. Wel akoestisch, veel mooier dan elektrisch.”
Toch zijn de meningen over het gebruik van elektronica verdeeld. Frans van der Hoeven, jazzmuzikant en docent bij Codarts, speelt er juist graag mee. “Jonge bassisten moeten experimenteren en tegelijkertijd diep zich verdiepen in de traditie, probeer je eigen stem te vinden,” legt hij uit. “Het is nooit zo dat de bas jou kan spelen, jij moet de bas altijd spelen. Je moet de zwakke plekken ontdekken en de sterke plekken ontdekken en daarmee je stem creëren.”