In deze aflevering van Oploskoffie een stevig onderwerp waar veel over te zeggen valt: wonen! Met meer dan 80.000 mensen op de wachtlijst voor een sociale huurwoning en duizenden bankslapers in onze stad spreken we met recht van een wooncrisis. Een crisis die zowel jong als oud raakt en zelfs als je een woning hebt kun je hem nog zomaar kwijtraken ook.
Adresonderzoek door de gemeente gaat fout
Afgelopen jaar deed de gemeente Rotterdam zo’n 8500 adresonderzoeken. Dit doet de gemeente als er een vermoeden is dat de inschrijving op het adres in de Basisregistratie Personen niet klopt, ofwel een persoon staat ingeschreven op een adres, maar woont daar helemaal niet (zelf). Bij een dergelijk onderzoek komt de gemeente onaangekondigd naar je huis en bekijken ze bijvoorbeeld de waterstanden. Concludeert de gemeente dat er onjuiste bewoning is, dan word je uitgeschreven en kun je je verzekeringen en je huis kwijtraken.
Maar, het begint allemaal met de aankondiging van het adresonderzoek middels een brief van de gemeente. De Rotterdamse Urmilla kreeg een tijdje geleden zo’n brief op de mat, maar had pas veel te laat door waar het onderzoek precies over ging en de gevolgen die waren groot. Toen ze uiteindelijk onterecht werd uitgeschreven, kwam team Ombudsman in actie. Marianne pleit nu voor een duidelijke brief waar de urgentie van af spat!
Niet diep genoeg in de put? Dan geen woning!
Eind 2025 publiceerde team Ombudsman Rotterdam-Rijnmond een document ‘De slagbomen van urgentie en zelfredzaamheid’. Team Ombudsman ziet namelijk een toename in het aantal inwoners die aanklopt omdat ze tussen wal en schip vallen. Ze voldoen nét niet aan de gestelde criteria voor urgentie, worden van het kastje naar de muur gestuurd, of raken verstrikt in bureaucratische procedures die geen rekening houden met hun kwetsbare situatie.
In een tijd van woningnood is alleen maar dakloos zijn is geen reden voor hulp. Er moet méér aan de hand zijn. Maar hoe zelfredzaam ben je nog als je geen dak boven je hoofd hebt? Een voorbeeld is Daphne, zij woont al tien jaar in Rotterdam. Ze heeft een goede baan, een inkomen, leuke vrienden en zelfs een moestuin aan de Gordelweg. Het ontbreekt haar alleen nog aan een woning. Uit nood slaapt ze nu al enige tijd bij een vriendin, maar vanaf maart is ze dakloos maar urgentie krijgt ze niet.
65plussers in stilte geraakt door de woningnood
Als het gaat over de wooncrisis dan hebben we het regelmatig over jongeren, maar ook ouderen zijn de dupe. De nu 65-jarige Liesbeth moest halsoverkop op zoek naar een nieuwe woning toen haar relatie strandde.
Maar Liesbeth, die een WIA uitkering heeft, valt met haar financiële situatie tussen wal en schip. Op het moment dat ze een huurwoning zoekt, wordt er gekeken naar haar huidige inkomsten. Deze zijn met haar WIA-uitkering te hoog voor sociale huur en dus wijkt Liesbeth uit naar particuliere huur. Maar, over twee jaar vervalt de WIA uitkering van Liesbeth en krijgt ze AOW. En omdat ze al die jaren geen pensioen heeft opgebouwd – ze heeft immers niet gewerkt doordat ze afgekeurd is – is dat niet veel en voorziet ze grote financiële problemen bij een te hoge huur.
Het water staat haar aan de lippen en ze komt bijna op straat te staan. Liesbeth is ten einde raad. Ze slaapt een paar weken noodgedwongen bij een vriendin op de bank, maar zit zo erg in zak en as dat ze haar leven wil beëindigen. Als door een wonder krijgt ze op de valreep via een loting van WoonnetRijnmond een huis wat ze wel kan betalen, toch blijft ze strijden voor ouderen in eenzelfde situatie met minder geluk.
Deze reportage is onderdeel van de serie Oploskoffie, mede mogelijk gemaakt door Ombudsman Rotterdam – Rijnmond. Dit programma wordt gerealiseerd onder redactionele verantwoordelijkheid van OPEN Rotterdam, de opdrachtgever heeft geen invloed op de inhoud.