Nasser Dabbagh opende samen met zijn vrouw in 2015 het Syrische restaurant Pistache Halab, om te laten zien dat er naast ellende van oorlog ook veel moois uit Syrië komt, zoals het eten. In november 2025 stond zijn zaak ineens in brand en moest hij de hele inrichting vervangen. Een flinke tegenslag, maar binnen een maand had hij zijn zaak alweer open. Nasser is dan ook echte aanpakker, tijd om hem eens wat beter te leren kennen.
Als je Nasser wilt leren kennen, dan leer je ook zijn eten kennen. “Dit is de beroemde kipshoarma die we zelf stapelen”, laat Nasser de spies zien die ronddraait en zo verwarmd wordt in de keuken van zijn restaurant. “Met het vlees doen we dat ook. Die (spiesen, red.) hebben we allemaal zelf opgebouwd.” Het is ook een apparaat dat hij specifiek heeft besteld uit Syrië. “Die hebben we ook echt daar laten maken”, licht hij toe. Geen vlees uit de diepvries dus, maar verse kipfilet. In de koeling staat een medewerker druk de kipfilet op te stapelen en te bewerken zodat het er uiteindelijk uitziet als de grote spies die zo kenmerkend is van shoarmazaken in zijn algemeen.
Van vrachtwagenchauffeur naar buschauffeur en restauranteigenaar
Nasser heeft in het verleden zo’n zestien jaar als vrachtwagenchauffeur gewerkt. Sinds de laatste jaren werkt hij voor de RET op de bus. “Ik had dat veel eerder moeten doen. Ik heb nog nooit in mijn eerdere werk meegemaakt dat mijn lading zelf naar binnen en naar buiten loopt”, grapt hij over de passagiers die hij nu vervoert. Het plezier dat hij beleeft aan zijn werk, is zichtbaar op zijn gezicht als hij erover praat. De combinatie met een restaurant kan hij goed aan, met hulp van zijn twee neven. “Zij runnen het hier. Ik heb dan nog tijd over om drie dagen op de bus te blijven rijden. Dus dat werk bij de RET blijf ik er bij doen”, legt hij uit.
Zijn neef Abdullah is in 2015 gevlucht uit Syrië vanwege de oorlog. “Het begin van de oorlog in Syrië was in 2011. Ik kwam hier in 2015 en dat was een beetje moeilijk. De andere taal, het andere weer”, blikt hij terug op zijn begintijd in Nederland. “Bijna tien jaar geleden ben ik begonnen met mijn werk in Pistache Halab. Het is echt leuk hier. Er komen veel Syrische mensen, maar ook in de straat hier (Nieuwe Binnenweg, red.) zijn ook andere Syrische ondernemers. Het voelt hier wel hetzelfde als in Syrië”, legt hij uit.
Aan uitbreiding moet Nasser voorlopig nog niet denken. “Over tien jaar sta ik hier nog”, zegt hij resoluut. “Het is moeilijk aan personeel te komen dus ik weet niet of ik kan uitbreiden. Dat zou ik een moeilijke gok vinden. Ik durf veel, maar die stap durf ik nog niet te nemen. De huidige stand in de wereld is ook lastig. Niets is zeker. Ik wil koesteren wat ik nu heb”, besluit hij.